PIOTR JAN BAŃCZYK

Reportaż, jako jeden z podstawowych gatunków dziennikarskich był przedmiotem wykładów, które prowadziłem w sobotę, 7 maja 2005 roku w Siemianowicach Śląskich. W wykładach uczestniczyło około 35 osób. Poniżej zamieszczam prezentację przedstawiającą podstawowe informacje na temat reportażu. Prezentacja - Reportaż

No, to minął kolejny Rawa Blues Festival. Jaki był wiedzą tylko ci, którzy 9 października wybrali się do Spodka. Moim zdaniem tegoroczny festiwal był dużo lepszy niż poprzednie edycje. Tak dobrze bawiłem się ostatnio cztery lata temu. Jak było dobrze widać, obniżka cen biletów przyczyniła się do przyciągnięcia nie tylko nowych, ale i starych fanów bluesa, którzy nie mogli sobie w zeszłym roku pozwolić na odwiedzenie Festiwalu. Co do gwiazd, to według mnie na największe uznanie zasługują dwa zespoły - jeden z nich, to młoda polska grupa J.J.Band, drugi to wielka gwiazda i legenda bluesa - Little Charlie. Nie mogę tu jednak zapomnieć o innych wielkich muzykach, którzy swoim występem uświetnili tegoroczny Festiwal. Byli to: świętujący 20-lecie działalności artystycznej Shakin' Dudi oraz dwie amerykańskie sławy: Deborah Colemann i Cheef Waterwalker.

Poniedziałek, 5 lipca 2004 r. Nasza podróż zaczęła się od trwającej w nieskończoność odprawy w podkrakowskich Balicach. Po dwóch godzinach spędzonych na lotnisku znaleźliśmy się w Boeingu 737-400 brytyjskich linii lotniczych British Airways. Podróż można było porównać do przejażdżki ekskluzywną kolejką górską w wesołym miasteczku - ciągłe turbulencje, przerwane posiłkiem. Po wylądowaniu w podlondyńskim Gatwick spotkały nas pierwsze kłopoty. Daniel pomagając, nie znającej angielskiego, kobiecie w znalezieniu punktu odpraw dla lotów wewnątrz Wielkiej Brytanii znalazł się przy wyjściu z lotniska. Ja w tym czasie czekałem na niego z pełnym wózkiem bagaży w miejscu ich odbioru. Po trwającym pół godziny oczekiwaniu nastąpiło wybawienie, pojawił się Daniel wraz z pracownikiem obsługi lotniska, który pomagał mu odnaleźć się w gąszczu korytarzy. Odnalazłszy się rozpoczęliśmy poszukiwania pracy. Już z lotniska wykonaliśmy pierwsze telefony na wskazane w przywiezionych z Polski ogłoszeniach nume...

13-15 września 2002 r. Przed Marmoladą niestety nie mogłem pozwolić sobie na zaplanowany wcześniej trening - rozchorowałem się (chyba z powodu zmiany klimatu po powrocie z Grecji). Miałem więc szybką kuracje i tydzień w łóżku. Osłabienie dało mi później popalić w górach. No, ale z Łazisk wyjechaliśmy z Januszem zgodnie z planem w piątek, 13 września 2002r, około 20:00. Przejechaliśmy w nocy przez Czechy i Austrie (Wiedeń, Lintz), aby skoro świt znaleźć się we Włoszech. Sobotni poranek upłynął nam na pokonywaniu samochodem mających ponad 2000mnpm dolomickich przełęczy. Około 10:00 znaleźliśmy się nad zalewem na Passo d. Fedaia (chyba 2050mnpm). Po krótkiej przerwie śniadaniowej ruszyliśmy na szlak - nr 606 - chyba najrzadziej wybierana trasa na Marmoladę. Początkowo prowadził on wzdłuż trasy wyciągu. Ten odcinek niewątpliwie najbardziej przypominał nasze rodzime, tatrzańskie szlaki. Mnóstwo kamieni i stosunkowo łagodne podejście na wysokość około 2500mnpm. Dalsza część trasy biegła prak...

25 września 2001 r. Z Tychów wyjechaliśmy o 2:19, aby o 7:00 być w Zakopanym. Niestety wszystkie kantory w okolicy były jeszcze zamknięte i chcąc zakupić korony słowackie musieliśmy spędzić godzinę na Krupówkach (sic!). Na całe szczęście stosunkowo szybko znaleźliśmy się w autobusie jadącym do Doliny Chochołowskiej. Około 11:00 doszliśmy w okolicę Wielkiego Kopieńca, gdzie opuszczając Dolinę, zeszliśmy na czerwony szlak prowadzący na Trzydniowiański Wierch (1765). Po dojściu na szczyt, pogoda bardzo niemile nas zaskoczyła. Planowaliśmy bowiem tego dnia przejść przez Starobociański Wierch (2176) i Ornak (1854) do schroniska pod Ornakiem. Niestety silny wiatr i grad uniemożliwiły nam wykonanie naszego planu. Ze smutkiem stwierdziliśmy, że musimy zejść do Doliny Chochołowskiej. Tak więc nie opuszczając czerwonego szlaku zeszliśmy do Doliny Jarząbczej, odwiedzając miejsce upamiętniające górską wycieczkę papieża Jana Pawła II na Polanę Jarząbczą. Po krótkiej przerwie ruszyliśmy dalej do sch...

26-27 czerwca 2001 r. Jest poniedziałkowy wieczór, 25 czerwca 2001r, telefon komórkowy zaczyna wygrywać znaną melodię. Odbieram i słyszę głos Tomka: "Jadę rano do Lwowa, jedziesz ze mną?" Przez chwilę się waham i oświadczam, że niebawem dam odpowiedź. Około 21:00 podjąłem decyzję. Jadę. Krótka rozmowa, ustalenie planu podróży, no i jesteśmy gotowi. Umówiliśmy się w Krakowie, gdyż wydawało nam się, że pociąg z Warszawy (skąd wyruszał Tomek) do Przemyśla jedzie przez dawną stolicę. Ja miałem dojechać z Katowic do Krakowa i tam spotkać towarzysza podróży. Jednak już PKP zafundowały nam niemałą przygodę. Pociąg wyruszający z Warszawy był dzielony na dwie części: jedna do Przemyśla, a druga do Krakowa. Tomek gdy tylko się o tym dowiedział natychmiast do mnie zatelefonował i po krótkiej rozmowie ustaliliśmy, że spotykamy się na dworcu PKP w Przemyślu, a ja postaram się jak najszybciej dotrzeć tam innym pociągiem. Na całe szczęście niebawem miałem z Katowic ekspres do naszej pierwsz...

1-2 maja 2001 r. O godzinie 7:30 wyruszamy z Łazisk wypełninym po brzegi czterema osobami zielonym maluszkiem, aby przez Bielsko i Żywiec dotrzeć do Zawoji. Około godziny 11:00 po krótkich poszukiwaniach udało nam się odnaleźć działkę wujka, rozbić na niej namiot, rozpakować samochód i wyjechać w stronę wejścia na Babią Górę. Dojeżdżamy do wejścia na żółty szlak pozostawiając samochodzik u miejscowego bacy. Płaci się tu 5 złotych. Wchodzimy na Markowe Szczawiny. Zajmuje nam to 2 godziny. Muszę tu zaznaczyć, że fragment szlaku żółtego (od skrzyżowania z czerwonym, do schroniska) był zamknięty. Jednak nie mając innego wyjścia, chcąc zmieścić się w czasie i dotrzeć przed zmrokiem na nasz parking idziemy dalej*. Było naprawdę niebezpiecznie. Są tam osuwiska, na których można nie tylko skręcić nogę, ale i zlecieć kilkadziesiąt metrów w dół. Więc, jeśli nie trzeba, lepiej tamtendy nie chodzić! W schronisku zjedliśmy mały obiadek. Za moją ulubioną fasolkę po bretońsku zapłaciłem 4,50zł. Na sz...